السيد الطباطبائي
23
شيعه در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
كسى كه اين دين را ( اسلام ) و پيروان آن را ( مسلمان ) ناميد ، حضرت ابراهيم - عليه السلام - بود 7 . 3 - شيعه : شيعه كه در اصل لغت به معناى پيرو مى باشد به كسانى گفته مىشود كه جانشينى پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را حق اختصاصى خانواده رسالت مى دانند و در معارف اسلام پيرو مكتب اهل بيت مى باشند 8 .
--> ( 7 ) ( رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ ) . يعنى : ( ابراهيم و اسماعيل گفتند : ) پروردگارا ! ما را تسليم فرمان خود گردان و از فرزندان ما نيز امتى را مسلم قرار ده ) ، ( سوره بقره ، آيه 128 ) ( مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ . ) يعنى : ( اين آيين پدر شما ابراهيم است اوست كه شما را مسلمان ( تسليم شونده ) ناميده است ) . ( 8 ) به طايفه اى از ( زيديه ) كه پيش از على عليه السّلام دو خليفه ديگر را اثبات مى نمايند و در فروع به فقه ابى حنيفه عمل مى كنند نيز ( شيعه ) گفته مىشود به مناسبت اينكه در برابر خلفاى بنى اميه و بنى عباس ، خلافت را مختص على و اولاد على مى دانند .